معراج مومن

انیس و مونس و یارم حسین است
به جز در روضه اش کو مأمن امن؟
نخواهم غیر از او،کارم حسین است
ز داغ غربتـش در شـور و شینم
نهــان در نــالۀ زارم حسین است
شود دوزخ ز اشکم سرد و خاموش
پنــاه از شــعلۀ نارم حسین است
فدای او کنم جان در دمِ مرگ
ندا سر می دهم: جانم حسین است
ز ظلمت های عــالم کی هــراسم
به شب شمع دل افروزم حسین است
به خاک تربتش کامم چو بگشود
خوشــا آن دم کـه پایانم حسین است
بـه عــالـم فخـــر دارم زیـن گـدایــی
خـدا را شکــر دلــدارم حسیـن است
معراج مومن...

شعبان شد وپیک عشق از راه آمد عطر نفس بقیة الله(عج) آمد باجلوه سجاد(ع)وابالفضل(ع)وحسین(ع) یک ماه و سه خورشید دراین ماه آمد . پیامبر اکرم صلی علیه وآله وسلم در خطبه ای فرمودند:شعبان ماه شریفی است و آن ماه من است. حاملان عرش آن را بزرگ میشمارند و حقّ آن را میشناسند. آن ماهی است که در آن همچون ماه رمضان، روزی بندگان زیاد میگردد و در آن بهشت آذین بسته میشود. و این ماه را شعبان نامیدهاند معراج مومن...

بوی فراق می دهد این گریه های منماتم گرفته شال سیاه عزای منشرمنده ام که از غم زینب نمرده امآقا ببخش در گذر از این خطای منبا زعفران شهر خراسان نمی شود؟رنگی دهی امام زمان بر حنای من؟از بس که پای طشت طلا گریه کرده امچیزی نمانده مثل شما از صدای منبا نوحه های این دهه ی آخر صفرشب ها چقدر سینه زدی پا به پای منای خوش حساب مزد مرا زودتر بدهبعد از دو ماه چه شد کربلای من؟سر زنده ام به عشق حسن، خضر گریه اماین چشم خیس،چشمه ی آب بقای منمن غصه ی بهشت خدا را نمی خورمجایی گرفته حضرت زهرا برای من***وحید قاسمی*** معراج مومن...

در روزهاى تيره و شبرنگ «بطح»در ظلمت كور كوير جاهليتمشعل به كف، درد آشنا، ره مى گشودىدر اوج خشم و كينه ديرين «يثرب»در سينه ها بذر محبّت مى فشاندىپاك و مبرا بودى از هر لغزش و عيبسيماى تو آيينه ايزدنما بودچشم خدا بين تو هم، چشم خدا بوداى وارث خط شفقگون رسالتدردا ... دريغا!اى امى گويا ... از آن روزى كه رفتىما، همچنان در انتظارى تلخ، مانديمبعد از تو اى محمود احمد، اى محمد (ص)ديگر بلال «اللّه اكبر» بر نياوردجبريل از سوى خدا ديگر نيامد خوش روزگارى داشتيم اندر كنارتامّا دريغ، آن روزها ديرى نپاييدرفتى ... ولى از ياد ما هرگز نرفتى بعد از تو اشك ديده مان هرگز نخشكيدبعد از تو خاطرهايمان هرگز نياسود بعد از تو، اى يار ضعيفان، قصه ماغم بود و حرمان بود و درد تازيانهيا كنج زندان، يا اسارت، يا شهادتآزارها و حمله هاى وحشيانهبعد از تو اولاد على آواره گشتندبر خون سجود آورده و در خون نشستندبعد از تو، ما مانديم و غوغا سقيفهبعد از تو، ما مانديم، با زهراى مظلومآن چهره اى، كش بارها بوسيده بودىآزرده و سيلى خور دست ستم شددر كوفه محراب على گرديد گلگونصحراى سرخ كربلا رنگين شد از خونلبهاى قرآن خوان و حقگوى حسينت.آماج ضربتهاى چوب خيزران گشتيار وفادارت، «ابوذر»چون عاشقان، در غربت تبعيد، جان داد«عمار ياسر» كشته گرديدفريادهاى «مالك اشتر» فرو خفتبيدارهامان بر فراز دار رفتنداى بنده خوب خداونبعد از تو، ما مانديم معراج مومن...

عالم امروز پر از ماتم و رنج و محن است

گرد غم بر سر هر محفل و هر انجمن است

این چه شور است که بر پا شده در ارض و سماء

این چه سوز است که در سینه هر مرد و زن است

بانگ وفریاد به گوش آید از افلاک مگر

رحلت ختم رسولان و عزای حسن است

معراج مومن...

معراج مومن...